5 içerik bulundu
Çocukluk deneyimlerinin yetişkinlikteki duygularımıza, ilişkilerimize ve kendimizi algılama biçimimize nasıl yansıdığını ele alan bir yazı.
Baba figürü, çocuğun psikososyal, duygusal ve sosyal gelişiminde temel bir role sahiptir. Çocuğun doğumundan itibaren babanın sevgi, rehberlik ve disiplin süreçlerine aktif katılımı; özgüven, güvenli bağlanma ve sağlıklı kişilik gelişimini destekler. Yalnızca maddi ihtiyaçların karşılanması yeterli değildir; baba-çocuk arasında kurulan nitelikli ilişki, çocuğun sosyal becerilerinin ve benlik saygısının gelişmesine katkı sağlar. Araştırmalar, ilgili ve destekleyici baba figürüne sahip çocukların sosyal ilişkilerde daha başarılı olduklarını göstermektedir. Bu nedenle baba, çocuğun yaşamında vazgeçilmez bir rol modeldir.
Okul öncesi dönem çocuğun gelişimsel olarak en hızlı büyüdüğü dönemdir. İlk çocukluk dönemi olarak adlandırılan bu dönemde çocuk zihinsel, fiziksel, sosyal ve psikolojik olarak hızlı bir gelişim gösterir. Bu dönemde bu gelişimin yanında çocuğun fiziksel olarak kendi bedenini tanımaya ve karşı cinse olan ilgisinin de arttırdığı bir dönemdir. Bu süreç de çocuk genelde iyi bir gözlemcidir ve kendisinde ve çevresinde olan tüm değişiklikleri birebir gözlenmektedir.
Korku; çocuklar da görünen ve görünmeyen tehlikeler karşısında gösterdikleri sevgi, öfke, neşe, üzüntü gibi doğal bir tepkidir. Korku; bir nesneye ya da bir kişiye bağlı olarak gelişir. Çocuklar için korku gelişimlerin bir parçasıdır.
Oyun oynamanın çocuk ruh sağlığı üzerinde etkisi , oyunun çocuğun en önemli işi olduğu gerçeği ile ilgilidir.
